Zelfverdichtend beton volgens de Chinese methode: Deel 1. Theorie en uitgangspunten

H.J. Radix, H.J.H. Brouwers

Onderzoeksoutput: Bijdrage aan tijdschriftTijdschriftartikelAcademicpeer review

Samenvatting

Voor het ontwerpen van een betonspecie met zelfverdichtende eigenschappen (ZVB) zijn sinds de jaren ’80 vele methoden ontwikkeld. De in Japan door professor Okamura ontwikkelde ‘Japanse methode’ is de meest toegepaste en is in Nederland overgenomen. Door het hoge volume-aandeel pasta (35-40% van de betonspecie (fig. 1)) leidt de methode echter niet tot de meest economische mengselsamenstellingen en is de eindsterkte vaak hoger dan gewenst. Dat leidt onder meer tot een hoger minimumwapeningspercentage. Veel ZVB-constructies zijn dan ook overgedimensioneerd qua wapening en sterkte, aangezien circa 65% van de markt wordt ingenomen door beton met een lage tot gemiddelde sterkte. In China is een methode ontwikkeld die leidt tot goedkopere mengselsamenstellingen voor betonspecies binnen die range van druksterkten (B 25 - B 35).
Originele taal-2Nederlands
Pagina's (van-tot)83-86
Aantal pagina's4
TijdschriftCement
Volume56
Nummer van het tijdschrift5
StatusGepubliceerd - 2004

Citeer dit