Modellering van het extrusieproces

W.H. Sillekens

Research output: Contribution to journalArticleAcademic

1 Downloads (Pure)

Abstract

Met de term extrusie wordt een uitgebreide categorie van plastische bewerkingsprocessen aangeduid. Een belangrijke variant hiervan is achterwaartse hulsextrusie (of slagextrusie). In dit artikel worden enkele aspecten van modellering voor dit massief-omvormproces beschreven. Tevens zullen de beschikbare methoden van procesmodellering worden behandeld. Speciale aandacht gaat hierbij uit naar de bovengrensmodellen. Zo blijkt elk van de gepresenteerde modellen een eigen geldigheidsgebied te hebben. Een verdere toepassing betreft de modellering uit oogpunt van het deformatievermogen; de zogenaamde materiaalductiliteit. Als basis hiervoor dient een analytisch model. Hrt ductiel falen van een werkstukmateriaal is experimenteel bepaald en is vastgelegd in zogenaamde faalkrommen. Vanuit een confrontatie van het model met de experimentele gegevens, aangevuld met extrusieproeven, kan informatie worden verkregen over deze procesgrens.
Original languageEnglish
Pages (from-to)4-8
Number of pages5
JournalMaterialen
Issue number1
Publication statusPublished - 1993

Cite this

Sillekens, W. H. (1993). Modellering van het extrusieproces. Materialen, (1), 4-8.
Sillekens, W.H. / Modellering van het extrusieproces. In: Materialen. 1993 ; No. 1. pp. 4-8.
@article{741105c1631d48b69b649cac2d3b7350,
title = "Modellering van het extrusieproces",
abstract = "Met de term extrusie wordt een uitgebreide categorie van plastische bewerkingsprocessen aangeduid. Een belangrijke variant hiervan is achterwaartse hulsextrusie (of slagextrusie). In dit artikel worden enkele aspecten van modellering voor dit massief-omvormproces beschreven. Tevens zullen de beschikbare methoden van procesmodellering worden behandeld. Speciale aandacht gaat hierbij uit naar de bovengrensmodellen. Zo blijkt elk van de gepresenteerde modellen een eigen geldigheidsgebied te hebben. Een verdere toepassing betreft de modellering uit oogpunt van het deformatievermogen; de zogenaamde materiaalductiliteit. Als basis hiervoor dient een analytisch model. Hrt ductiel falen van een werkstukmateriaal is experimenteel bepaald en is vastgelegd in zogenaamde faalkrommen. Vanuit een confrontatie van het model met de experimentele gegevens, aangevuld met extrusieproeven, kan informatie worden verkregen over deze procesgrens.",
author = "W.H. Sillekens",
year = "1993",
language = "English",
pages = "4--8",
journal = "Materialen",
issn = "0926-8979",
number = "1",

}

Sillekens, WH 1993, 'Modellering van het extrusieproces', Materialen, no. 1, pp. 4-8.

Modellering van het extrusieproces. / Sillekens, W.H.

In: Materialen, No. 1, 1993, p. 4-8.

Research output: Contribution to journalArticleAcademic

TY - JOUR

T1 - Modellering van het extrusieproces

AU - Sillekens, W.H.

PY - 1993

Y1 - 1993

N2 - Met de term extrusie wordt een uitgebreide categorie van plastische bewerkingsprocessen aangeduid. Een belangrijke variant hiervan is achterwaartse hulsextrusie (of slagextrusie). In dit artikel worden enkele aspecten van modellering voor dit massief-omvormproces beschreven. Tevens zullen de beschikbare methoden van procesmodellering worden behandeld. Speciale aandacht gaat hierbij uit naar de bovengrensmodellen. Zo blijkt elk van de gepresenteerde modellen een eigen geldigheidsgebied te hebben. Een verdere toepassing betreft de modellering uit oogpunt van het deformatievermogen; de zogenaamde materiaalductiliteit. Als basis hiervoor dient een analytisch model. Hrt ductiel falen van een werkstukmateriaal is experimenteel bepaald en is vastgelegd in zogenaamde faalkrommen. Vanuit een confrontatie van het model met de experimentele gegevens, aangevuld met extrusieproeven, kan informatie worden verkregen over deze procesgrens.

AB - Met de term extrusie wordt een uitgebreide categorie van plastische bewerkingsprocessen aangeduid. Een belangrijke variant hiervan is achterwaartse hulsextrusie (of slagextrusie). In dit artikel worden enkele aspecten van modellering voor dit massief-omvormproces beschreven. Tevens zullen de beschikbare methoden van procesmodellering worden behandeld. Speciale aandacht gaat hierbij uit naar de bovengrensmodellen. Zo blijkt elk van de gepresenteerde modellen een eigen geldigheidsgebied te hebben. Een verdere toepassing betreft de modellering uit oogpunt van het deformatievermogen; de zogenaamde materiaalductiliteit. Als basis hiervoor dient een analytisch model. Hrt ductiel falen van een werkstukmateriaal is experimenteel bepaald en is vastgelegd in zogenaamde faalkrommen. Vanuit een confrontatie van het model met de experimentele gegevens, aangevuld met extrusieproeven, kan informatie worden verkregen over deze procesgrens.

M3 - Article

SP - 4

EP - 8

JO - Materialen

JF - Materialen

SN - 0926-8979

IS - 1

ER -

Sillekens WH. Modellering van het extrusieproces. Materialen. 1993;(1):4-8.