Leven na de gloeilamp. Duurzame verlichtingsoplossingen zonder inefficiente gloeilampen.

Sinds de Live Earth-concerten, en met de toenemende discussie over klimaatverandering, is alerte energiebesparing nu echt op de agenda gekomen. Overheden voeren energiewetgeving in en dringen er bij de industrie op aan te komen met innovatieve oplossingen. De beste strategie voor vermindering van de CO2-uitstoot is simpelweg verlaging van het energieverbruik. Om die reden is in Australië besloten de gloeilamp uit te bannen, en andere landen lijken dit voorbeeld te gaan volgen. Overigens was Cuba het eerste land dat de gloeilamp in de ban heeft gedaan. Twee jaar geleden bepaalde Fidel Castro, in een poging de invoer van dure (fossiele) brandstoffen te verminderen, dat in Cuba alle gloeilampen dienen te worden vervangen door de energiezuinigere fluorescentielampen. De onrendabele gloeilampen dienen geleidelijk aan te verdwijnen en te worden vervangen door bestaande (of nieuwe) energiezuinige alternatieven, waaronder compacte fluorescentielampen (CFL’s), energiebesparende halogeenlampen en LED-lampen. Het voorstel om gloeilampen uit te bannen, dat door Philips wordt gesteund, heeft tot serieuze discussies geleid, met name omdat dit een politieke beslissing is die voor het publiek duidelijk zichtbaar is. Het is een besluit dat bij de mensen thuis een onmiddellijke verandering teweeg zal brengen. Dit artikel is echter niet bedoeld om het debat over het uitbannen van gloeilampen te heropenen, maar om te onderzoeken welke gevolgen zo’n besluit zou hebben voor verlichtingsontwerpen en de kwaliteit van verlichting in het algemeen. Is het mogelijk verlichtingsoplossingen zonder gloeilampen te ontwerpen die veel energiezuiniger zijn en dezelfde of zelfs een betere lichtkwaliteit bieden?